Dzięcioł średni

Dzięcioł średni (Dendrocoptes medius) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny dzięciołowatych (Picidae). Zamieszkuje Europę, Zakaukazie i Bliski Wschód. Nie jest zagrożony.

Bardzo słaby dymorfizm płciowy (samica ma jedynie mniej kontrastową, krótszą i mniej odgraniczoną od czarnej potylicy, czapeczkę). Czerwona czapeczka bez czarnego obrzeżenia (przypomina tę u młodych dzięciołów dużych), czoło z rudym nalotem. Czarny wąs nie łączy się z nasadą dzioba. Kark, grzbiet i kuper barwy czarnej. Na zewnętrznych sterówkach białe plamy. Na skrzydłach sześć rzędów białych plam. Są też na zewnętrznych sterówkach. Boki głowy i spód białe.

Świetliste dąbrowy i inne lasy liściaste – bukowe, olchowe, dzielnice willowe, stare parki z obumierającymi drzewami oraz sady w pobliżu polan, poręb, na terenach zalewowych. Dla wielu populacji jednak występowanie na danym terenie dębów (najlepiej ponad 80-letnich), i ich wzajemne położenie, decyduje o jego zasiedleniu.

Żywi się głównie owadami (wiosną również larwami i poczwarkami) i pajęczakami. Jesienią zjada nasiona, szczególnie leszczyny, dębu i buka. Ponadto w jego diecie znajdują się miękkie owoce. Pokarm roślinny ma niewielki udział w diecie.